Wachten op de baby

• Samen wachten op de baby
• Alleen wachten op de baby

Hoewel je als aanstaande mama het kind alleen moet dragen, zijn jullie toch met twee om de komst van de baby psychologisch voor te bereiden.

Tegenwoordig is de aanstaande vader in de meeste gevallen geweldig. Hij volgt de evolutie van de zwangerschap met veel belangstelling. Hij steunt je tijdens de moeilijke momenten van het eerste trimester. Hij begeleidt je bij je bezoeken aan de arts, hij woont met plezier de echografie bij, hij neemt een gedeelte van de huishoudelijke taken over, hij waakt over je voeding, hij staat aan je zijde tijdens de bevalling en in sommige gevallen knipt hij de navelstreng door bij de geboorte.

Tegenwoordig is een zwangerschap dus meestal een aangelegenheid die zowel de aanstaande mama als de aanstaande papa aanbelangt. De veranderingen die de zwangerschap met zich meebrengt, worden dan ook even intens beleefd door de twee ouders.

Het is nochtans aan de zwangere vrouw om te beslissen in hoeverre ze haar partner betrekt bij haar zwangerschap. Hoewel jullie samen op de baby wachten, zullen jullie ook individueel een ontwikkeling doormaken als voorbereiding op de nieuwe rol die jullie zullen vervullen. De zwangerschap is voor allebei een gelegenheid om jullie leven eens terug in vraag te stellen. Die negen maanden met vragen, angst, vreugde en pijn zijn m.a.w. nuttig om te evolueren naar jullie nieuwe rol als mama en papa.

Tijdens de zwangerschap zal je je dikwijls proberen voor te stellen wat voor een moeder je zal zijn. Op die manier schep je al een band met je ongeboren baby die als basis zal dienen voor je relatie met je kind. Je zal automatisch en spontaan ook de band met je eigen moeder proberen te versterken, wat ook je relatie met haar is. Als je een goede relatie hebt met je moeder zal je het waarschijnlijk net zo goed willen doen als haar en om raad vragen. Als je een minder goede relatie hebt met je moeder, zal je waarschijnlijk van je zwangerschap gebruik maken om de kloof te dichten.

Kleine tip: Gebruik je zwangerschap niet als een gelegenheid om alleen over jezelf en je eigen ideeën te praten of om je eigen wensen op te leggen. Vergeet niet dat er grenzen zijn aan het geduld en de luisterbereidheid van je partner. Als aanstaande vader voelt hij ook soms de behoefte om zijn tegenstrijdige gevoelens van angst en vreugde te uiten, om zijn zorgen te verwoorden.

Je verlangt van de toekomstige vader dat hij begrip opbrengt voor de lichamelijke veranderingen die je ondergaat. Verlies echter niet uit het oog dat hij daar de nodige tijd voor nodig heeft. Sommige mannen passen zich sneller aan als anderen. Bovendien voelt ook hij de behoefte om zijn vader te evenaren. De verantwoordelijkheid die een baby met zich meebrengt, kan ook voor hem angstaanjagend zijn en de gevoelens van vreugde en enthousiasme wat verdringen. Hij moet bovendien voorkomen dat hij geen ‘buitenstaander’ wordt en dat jij niet enkel voor je baby gaan leven, denken en handelen.