Onthaal
Zijn affectieve ontwikkeling
Nood aan zuigen
De nood aan zuigen is heel normaal bij een baby. De hoeveelheid zuigbewegingen die hij maakt tijdens het eten zijn soms niet voldoende om hem tot rust te laten komen.
De nood om te zuigen is een fundamentele behoefte van de baby die sterk lijkt op een veiligheidsgevoel, net alsof hij zich in zichzelf keert. Vele baby’s wenen of schreeuwen tussen de voedingen. Niet steeds van honger of pijn maar omdat ze de behoefte voelen om te zuigen.
Zodra we die behoefte om te zuigen herkennen, heeft het debat over “de fopspeen of de duim” niet veel belang meer. Het is echter wel zo dat de duim er steeds is en dat de baby hem steeds zelf kan vinden tijdens de nacht. Met een fopspeen zal hij steeds wenen als hij ze niet meer vindt. En deze scène kan zich makkelijk 3 tot 5 keer per nacht voordoen.
Als je voor de fopspeen opteert omdat je vindt dat deze onmisbaar is voor zijn evenwicht, blijf dan achter deze beslissing staan en neem ze hem niet op een dag terug af omdat je geen zin meer hebt om op te staan tijdens de nacht. Dat zou heel oneerlijk zijn ten opzichte van de baby. Leg dan eerder verschillende fopspeentjes in zijn bed, hij zal er uiteindelijk wel eentje vinden.
